Οι σωσίες μας

Περίοδος οικονομικής κρίσης αν και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι κρίση του πολιτικού συστήματος και σίγουρα κρίση αξιών. Μια κρίση είναι σίγουρα και μια ευκαιρία να αλλάξουν όλα τα κακώς κείμενα, να γίνουν ριζικές αλλαγές και να τεθούν σταθερές βάσεις για ένα καλύτερο μέλλον κάποτε. Και ποιος μας έχει διδάξει η ιστορία ότι είναι ο πυρήνας των ριζικών αλλαγών και ανατροπών; Η νεολαίααα

Σας άρεσε η επίδειξη λίγου ελληνικού πανεπιστημιακού πνεύματος; Έχει και άλλο. Τα κομματόσκυλα-φοιτητοπατέρες-πιστά πρόβατα ανεξαρτήτως χρώματος, που κατακλύζουνε το ελληνικό πανεπιστήμιο και συντελούν στην υποβάθμισή του πιο πολύ και από το 3% του ΑΕΠ, (σιγά μην είναι πλέον τόσο) πρέπει να ξεκουμπιστούν μαζί με το σύνολο της τωρινής πολιτικής σκηνής (άλλωστε παιδιά τους είναι) . Άλλοι βολεμένοι, άλλοι αποσκοπούνε σε κάποια θέση, άλλοι πρόβατα και βλάκες και άλλοι καλοπερασάκηδες κατακλύζουνε την ανώτατη εκπαίδευση πνίγοντας κάθε προσπάθεια γνήσιας και ανεξάρτητης φοιτητικής συλλογικής δράσης. Ξέρεις ότι θα σε κυβερνάνε τέτοιοι κάποτε και βλέπεις το μέλλον σου να σε μουτζώνει, σπουδαίοι επιστήμονες και καλές επιδόσεις κατά κανόνα δεν έχουν (άσε το πως πέρνουνε πτυχία και μετά από πόσα χρόνια), έχουν όμως συνθήματα γεμάτα επίπεδο και πνεύμα

Επίσης, κατά κανόνα είναι και τραμπούκοι (πάλι ανεξαρτήτως χρώματος), που καταλύει και την έννοια της δημοκρατίας, εκτός του ότι καταστέλλουν κάθε γνήσια ανεξάρτητη φοιτητική πρωτοβουλία με το ασυναγώνιστο πνεύμα τους, αλλά δε θα αναφερθώ στις δημοκρατικές τους αντιλήψεις. Είναι απλά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ. Πάρτε λίγα ακόμα διαμάντια της ελληνικής φοιτητικής διανόησης να χαρείτε παληκάρια με δικαίωμα ψήφου:

Σας αρέσει το μέλλον μας; Δε θέλει και κανά πτυχίο για να καταλάβεις ποιο θα είναι αν δεν ξεκουμπιστεί η βρώμα από τα πανεπιστήμια.

Πανελλήνιες

Από αρχαιοτάτων χρόνων το ανήσυχο πνεύμα του homo sapiens τον οδήγησε στην ανακάλυψη της φωτιάς, του τροχού, των πανελληνίων εξετάσεων και των πτυχίων χωρίς αντίκρισμα. Περίοδος πανελληνίων εξετάσεων, λοιπόν και οι διαγωνιζόμενοι ετοιμάζονται να βάλουν τα δυνατά τους για να περάσουν κάπου (άλλοι όπου κάτσει, άλλοι όπου πει ο μπαμπάς, μερικοί όπου έχει καλά γκομενάκια και μερικοί εκεί που όντως θέλουν για τον άλφα ή βήτα λόγο) με την εντύπωση ότι μετά τις πανελλήνιες πέρασαν τα δύσκολα και η ζωή θα είναι διακοπές διαρκείας. ΑΡΧΙΔΙΑ. Όσοι πέρασαν τη διαδικασία αυτή ξέρουν προφανώς ότι δεν ισχύει αυτό (εκτός αν έχει $$$ ο μπαμπάκας), στη θεωρία το ξέρουνε και οι υποψήφιοι, έχουνε όμως την εντύπωση για κάποιον “περίεργο” λόγο ότι τα δύσκολα πέρασαν. Ο “περίεργος” λόγος προφανώς είναι τα φροντιστήρια και οι γονείς, που στην προσπάθειά τους να πείσουνε τα παιδιά να διαβάσουνε τους λένε διαφόρων ειδών παπαριές: “2 μήνες ακόμα και μετά ελευθερία”, “αν πας καλά θα σου πάρω το 'να, θα σου πάρω τ' άλλο”, “τελιώνεις και μετά ποιος στην χάρη σου” (μιλάω για τον μέσο όρο).

Ο καθένας έχει και μια διαφορετική ιστορία να πει για τη Γ' Λυκείου: άλλοι μιλάνε για χαλαρές καταστάσεις, άλλοι για αξεπέραστα άγχη, για ατελείωτα ξενύχτια, ψυχολογικά, αυτοκτονίες κτλ κτλ. Όπως και να 'χει όλοι (σχεδόν) θα περάσουνε τη διαδικασία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και με το ένα ή το άλλο αποτέλεσμα. Όσοι όμως, έχουν την εντύπωση ότι αυτό που θα σπουδάσουνε συνδέεται άμμεσα με τα λεφτά που θα βγάλουνε, τον τρόπο ζωής τους και το αυτοκίνητο που θα οδηγάνε μπορούνε να αρχίσουνε από τώρα τις επισκέψεις στον ψυχολόγο. Αν σπουδάζεις επειδή στο είπε ο μπαμπάς, επειδή το επιβάλλει η κοινωνική σου θέση ή επειδή είναι μόδα τράβα ψόφα. Εκτός του ότι κάνεις κακό στον εαυτό σου, κάνεις κακό και στους άλλους, aka υποβάθμιση πτυχίων, ανεργιά. Μπορεί το εκπαιδευτικό μας σύστημα να είναι για τον φαλλό, έχουμε όμως τους πιο υψηλά καταρτισμένους deliverάδες και σερβιτόρους στην Ευρώπη. Για ποιον λόγο πρέπει να σπουδάσεις 4-5 χρόνια τουλάχιστον, να χαλάσεις την περιουσία του μπαμπά και να κάνεις κάτι που στην ουσία δε σου αρέσει και δε θα σου εξασφαλίσει τελικά μάλλον τίποτα, ενώ θα μπορούσες να κάνεις το ίδιο και χωρίς όλη αυτή τη μαζοχιστική διαδικασία; Όταν είσαι πωλητής/ρια ρούχων, deliverας ή σουβλατζής είτε έχεις απολυτήριο λυκείου, είτε είσαι απόφοιτος του Harvard κάνεις την ίδια δουλειά και παίρνεις τα ίδια λεφτά. ΤΕΛΟΣ.

Το παραπάνω είναι μη αμφισβητήσιμο, το πρόβλημα όμως έγκειται στην νοοτροπία του νεοέλληνα. “Σαν γονέας θέλω το καλύτερο για το παιδί μου”. ΕΜΕΤΟΣ. Και ο Γερμανός και ο Πακιστανός και ο κάθε γονιός θέλει το καλύτερο για το παιδί του, απλά στο Ελλαδιστάν υπάρχει η τάση του να γίνουν όλοι πρόεδροι, έχουμε μια ανεξήγητηκαι καταστροφική υπερηφάνεια. Σημασία έχει να είσαι πρόεδρος. Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρόεδρος σε ομάδα, του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, πρόεδρος του οργανισμού για την αποξύρανση της λίμνης Κωπαίδας που έγινε πριν 80 χρόνια (ναιι ναιι υπάρχει τέτοιος οργανισμός και κάποιος θα είναι πρόεδρος και εκεί: http://www.org-kopaidos.gr/ ), αλλά είσαι κάτι, είσαι πρόεδρος. Δεν είσαι περιπτεράς ή οικοδόμος (τάχα κατώτερο κοινωνικό στρώμα), εκτός αν είσαι και εκεί κάποιος πρόεδρος. Μια μέρα που περπατούσα μόνος σκεφτόμουν τη λέξη πρόεδρος συνεχώς και κατέληξα με σπαστικό γέλιο. Αν με πούνε πρόεδρο ποτέ θα γεμίσω δύο νταμιτζάνες ξερατά. Έχουμε γεμίσει ένα σωρό απόφοιτους πανεπιστημίων που με την ελπίδα του να κάνουνε μια καλύτερη ζωή καταφέρανε να εξασφαλίσουνε μια χειρότερη ζωή στους εαυτούς τους και στους άλλους. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι ατομικό. Όταν σπουδάζει αυτός που δε θέλει ή ο ανάξιος δεν κάνει κακό μόνο στον εαυτό του, γιατί πιθανώς θα πάρει μια θέση από κάποιον που το αξίζει και το θέλει περισσότερο.

Κάτι που είναι επίσης προφανές είναι ότι υποβαθμίζεται η αξία του πτυχίου, αλλά και οι ίδιες οι σπουδές προτίστως. Η φιλολογία, τα μαθηματικά, η φυσική (σχολές που δεν είναι πολύ ψηλά στις προτιμήσεις άρα και στον βαθμό) είναι ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ (όπως και η ιατρική), που σημαίνει ότι κάποιοι αφιέρωσαν τη ζωή τους για να φτάσουν στο επίπεδο που είναι τώρα, ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΦΡΑΠΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΑΒΛΙΟΥ ΝΑ ΧΕΖΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΛΛΟΙ ΜΟΧΘΟΥΣΑΝΕ ΜΙΑ ΖΩΗ. Φυσικά δεν είναι όλοι έτσι (ευτυχώς) και τα ίδια φαινόμενα παρατηρούνται και σε σχολές όπως της ιατρικής (απλά η νοοτροπία του έλληνα έχει την ιατρική ένα σκαλοπάτι πιο πάνω και ήθελα να κάνω πιο κατανοητό το point μου). Αν είναι να γίνεις ταμίας ή πωλητής τράβα σε μια σχολή για ταμίες ή πωλητές, να μάθεις ό,τι υπάρχει να μάθεις και εξάσκησε το επάγγελμα αυτό όντας ένας χαρούμενος ταμίας. Έτσι κάνουνε τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη και δε νομίζω έχουνε να ζηλέψουνε τους πτυχιούχους ανέργους ή σερβιτόρους μας. Εδώ πρέπει να πάρεις πτυχίο πανεπιστημίου για να γίνεις πωλητής ρούχων; Θα γίνεις που θα γίνεις αυτό, θα έχεις και τα ψυχολογικά γιατί πήγαινες για πρόεδρος (ε και για να είσαι πρόεδρος πρέπει να έχεις τελιώσει και κάτι). Δεν είναι κατώτερα τα επαγγέλματα του οικοδόμου, του σερβιτόρου ή του πωλητή, είναι απαραίτητα σε μια κοινωνία, αυτό που δεν είναι απαραίτητο είναι η παραπάνω νοοτροπία. Θα έρθει μετά αυτός που σπούδασε αυτό που ήθελε και δε θα βρίσκει δουλειά γιατί κάποιος άλλος που δεν ήθελε καν να σπουδάσει αυτό που σπούδασε του την έπιασε (και ξέρουμε με τι αξιοκρατικά κριτήρια συνήθως).

Ποιος φταίει τελικά; Τα παιδιά-έφηβοι που από τα γεννοφάσκια τους ακούνε από τους λοβοτομημένους γονείς να διαβάζουνε για να περάσουνε σε μια σχολή και μετά έχει ο θεός; Προφανώς φταίνε οι γονείς, όπως φταίνε και για όλα τα άλλα σημερινά προβλήματα.(αν είσαι γονέας και διαφωνείς έχεις το δικαίωμα να σκάσεις, εσύ φταις για τα ρουσφέτια, τον δικομματισμό και το έλλειμμα). Δεν είπε κανείς ότι ο γονέας δεν αγαπάει το παιδί του, αλλά όταν δεν ξέρεις πραγματικά το καλό ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ για το παιδί σου τότε ΕΙΣΑΙ ΚΑΚΟΣ ΓΟΝΕΑΣ και μπορείς να πας να ψοφήσεις ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΟΜΙΛΗΚΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΟΥ.

ΥΓ:

Δυνατότητα για πρόσβαση σε δημόσια και δωρεάν παιδεία σε όλους, πρόσβαση στη δημόσια και δωρεάν παιδεία σε όσους θέλουν και την αξίζουν πραγματικά. Μην ακούτε τους γονείς, η ιστορία δείχνει ότι δεν ξέρουν το πραγματικά καλό 

Ελεύθερη βούληση

Στο παρόν κείμενο θα παρουσιάσω κάποιες σκέψεις και θέσεις που αφορούνε το επιστημονικό-θεολογικό ζήτημα της ελεύθερης βούλησης του ανθρώπου. Και πρώτα απ' όλα το σημαντικότερο ερώτημα που έρχεται στο νου κάποιου: υπάρχει ελεύθερη βούληση;

Αν αποδεχθούμε τη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου (οι επιστήμονες τουλάχιστον την αποδέχονται) ότι το είδος μας είναι εξέλιξη άλλων προγενέστερων ειδών, σε ποιο στάδιο της εξελικτικής πορείας εμφανίστηκε η ελεύθερη βούληση; Έχουν άλλοι οργανισμοί ελεύθερη βούληση; Έχουν ελεύθερη βούληση τα βακτήρια ή η συμπεριφορά τους υπόκειται στους νόμους της φύσης; Έχουν ελεύθερη βούληση μόνο οι πολυκύτταροι οργανισμοί ή μόνο τα θηλαστικά; Μπορεί να έχουμε την εντύπωση ότι ο σκύλος μας χρησιμοποιεί την ελεύθερη βούλησή του όταν προτιμάει το κρέας ή όταν ξαπλώνει να τον χαϊδέψουμε, τι συμβαίνει όμως με την αμοιβάδα; “Σκέφτεται” ότι τα βακτήρια που μόλις έφαγε της άρεσαν, οπότε θα τα ξαναπροτιμήσει; Μάλλον όχι, παρ'ολα αυτά έχει κάποια προτίμηση στο θέμα της τροφής, προτιμώντας κάποια ήδη έναντι κάποιων άλλων. Είναι αυτό άσκηση της ελεύθερης βούλησης;

Αν και νιώθουμε ότι μπορούμε να επιλέξουμε τι θα κάνουμε, οι γνώσεις μας στη βιολογία δείχνουν ότι οι βιολογικές διαδικασίες υπάγονται στους νόμους της φύσης και τη χημεία και είναι τόσο καθορισμένες όσο και οι κινήσεις των πλανητών. Πρόσφατα πειράματα στον κλάδο της νευρολογίας υποστηρίζουν την άποψη ότι το μυαλό μας, το οποίο ακολουθεί τους νόμους της φύσης, καθορίζει τις ενέργειές μας και όχι κάποιος εξωπραγματικός πράκτορας που δεν υπόκειται στους νόμους της φύσης. Μια έρευνα σε ασθενείς που βρισκόταν υπο μερική νάρκωση σε εγχείριση εγκεφάλου έδειξε ότι ερεθίζοντας ηλεκτρικά συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, μπορούσε να δημιουργηθεί στον ασθενή η επιθυμία να κουνήσει το χέρι ή να κουνήσει τα χείλη και να μιλήσει. Είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς γίνεται να λειτουργήσει η ελεύθερη βούληση αν η συμπεριφορά μας καθορίζεται από τους νόμους της φύσης, οπότε φαίνεται ότι είμαστε απλά βιολογικές μηχανές και ότι η ελεύθερη βούληση είναι απλά μια ψευδαίσθηση.

Παρ' ότι φαίνεται ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά καθορίζεται από τους νόμους της φύσης, το αποτέλεσμα προκύπτει με πολύ περίπλοκο τρόπο και με τόσες παραμέτρους που είναι πρακτικά αδύνατο να προβλεφθεί. Για να γίνει αυτό θα χρειαζόταν η γνώση της αρχικής κατάστασης καθενός από τα τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυριών μορίων του ανθρώπινου σώματος και η λύση ενός ανάλογου αριθμού εξισώσεων. Ένα τέτοιο εγχείρημα θα χρειαζόταν μερικά δισεκατομμύρια χρόνια για να λυθεί και προφανώς η προηγούμενη διαπίστωση δεν έχει καμία πρακτική σημασία. Επειδή, λοιπόν, δεν μπορούμε να λύσουμε τις εξισώσεις αυτές χρησιμοποιούμε την έννοια/θεωρία της ελεύθερης βούλησης. Η μελέτη της θέλησής μας και της συμπεριφοράς που προκύπτει από αυτήν είναι το αντικείμενο της επιστήμης της ψυχολογίας.